اپی نفرین- ایران هورمون

معرفی محصول

محلول تزریقی اپی نفرین (۱ میلی‌گرم در ۱ میلی‌لیتر) برای درمان اورژانسی واکنش‌های آلرژیک (نوع ۱) و افت فشار خون یا شوک استفاده می‌شود. این دارو می‌تواند به صورت وریدی (پس از رقیق‌سازی)، عضلانی یا زیرپوستی تزریق شود. همچنین قابل اختلاط با محلول‌های دکستروز ۵% و ۱۰% است. باید توجه داشت که اپی نفرین در محلول‌های قلیایی غیرفعال شده و با سدیم بیکربنات قابل اختلاط نیست.

اپی نفرین یک داروی مقلد سمپاتیک است که به طور مستقیم بر گیرنده‌های آلفا و بتا آدرنرژیک اثر می‌گذارد. این دارو با اثر بر گیرنده‌های بتا-آدرنرژیک، عضلات صاف نایژه را شل کرده و اسپاسم را از بین می‌برد، در حالی که با اثر بر گیرنده‌های آلفا-آدرنرژیک، شریانچه‌های نایژه را منقبض می‌کند. این ویژگی‌ها به کاهش احتقان و خیز کمک می‌کند. همچنین باعث انقباض عروق و کاهش جذب داروهای بی‌حس‌کننده موضعی می‌شود. در کنار آن، اثرات ضد حساسیت از جمله جلوگیری از آزاد شدن هیستامین و لوکوترین‌ها را نیز دارد.

عوارض جانبی اپی نفرین

• قلبی-عروقی: مانند آنژین صدری، آریتمی، افزایش فشار خون، تپش قلب، ایسکمی و سکته قلبی.
• سیستم عصبی: اضطراب، سرگیجه، سردرد، اختلال حافظه، و تشدید بیماری پارکینسون.
• پوستی: افزایش تعریق، قانقاریای پوست، و رنگ پریدگی.
• گوارشی: تهوع و استفراغ.
• کلیوی: بی‌کفایتی کلیوی.
• تنفسی: تنگی نفس و ادم ریوی.

این دارو در موارد زیر باید با احتیاط مصرف شود

• داروی اپی نفرین باید با احتیاط در بیماران مبتلا به پرکاری تیروئید، دیابت، بیماری قلبی-عروقی، و شوک مصرف شود.
• تزریق به عضلات سرینی باید اجتناب شود، زیرا خطر گانگرن وجود دارد.
• حجم مایعات از دست رفته باید همزمان با تزریق جبران شود.
• تزریق به داخل شریان به دلیل انقباض عروق و خطر گانگرن توصیه نمی‌شود.
• اپی نفرین از جفت عبور کرده و به شیر ترشح می‌شود.
• افزودن به بی‌حس‌کننده‌های موضعی در نواحی خون‌رسانی محدود توصیه نمی‌شود.

• مصرف برای اسپاسم برونشیال حاد توصیه نمی‌شود به دلیل تحریک قلب در مقادیر بالا.